Wanneer het even niet gaat …

Er komen zeker dagen dat je het moeilijk gaat krijgen. Eender bij welke vorm van trombose.
Ondanks alle tips, steun, hulp zal je dagen kennen dat je je niet lekker in je vel voelt. Daarom even deze bedenkingen.

10929004_800103033376569_7035589189910558970_n

Je bent nog steeds dezelfde persoon

Het feit dat je trombose heeft veranderd niets aan de persoon die je bent. Misschien ben je nu even immobiel maar toch blijft je dezelfde persoon. Je behoudt je positieve en negatieve eigenschappen. Je blijft man, vrouw, moeder, vader, kind, partner. Alleen is de invulling misschien nu wat anders of beperkt.

Niets doen is ook iets doen

Vaak voelen mensen zich nutteloos of tot last als ze een tijdje thuis moeten blijven of rusten. Immers onze maatschappij verwacht dat je actief en productief bent. Helaas, je lichaam verwacht van jou dat je rust. Je concentreren en jezelf toeleggen op je herstel vraagt nu eenmaal tijd. Zoals een spreekwoord zegt : ziekte komt met zijn basketschoenen aan en vertrekt in zijn sloffen. Het niet luisteren naar je lichaam zal tenslotte ten koste gaan van je eigen gezondheid. Elke machine hoelang en hoeveel hij ook produceert zal vroeg of laat toch eens stil gezet moeten worden om na te kijken en of te herstellen.

Misschien heb je nu even tijd om andere dingen te ontdekken. Of dingen te doen met meer aandacht, met meer tijd.  Of de boeken te lezen die je altijd al wou lezen. Probeer het eens

Ik ben een ander tot last

Misschien wel. Maar draai de rollen eens om : hoe zou de ander zich voelen als hij trombose had. Hij zou misschien ook willen rekenen op je steun.
In een relatie onder welke vorm dan ook is de ander bijstaan toch normaal. En misschien voelt de ander (partner, …) zich misschien wel nuttig. Spreekt met elkaar hoe je de last kan verminderen of verdelen. En wees zeker niet beschaamd om externe hulp te vragen.

Ik profiteer van de maatschappij

Wanneer we niet kunnen gaan werken hebben we vlug dit gevoel. Maar misschien heb jij net jarenlang bijgedragen aan de maatschappij zonder echt daarvoor veel in de plaats gekregen te hebben. We worden in België (Nederland) flink belast. Een groot deel daarvan gaat naar de sociale zekerheid. Waarom zou een ander van dit systeem mogen genieten en jij niet? Immers, wanneer je genezen bent zal je weer gaan bijdragen aan dit systeem. De sociale zekerheid maakt het mogelijk om “even terug gezond” te worden. Dus waarom zich schuldig voelen. Immers ziek zijn wil niemand.

Emoties

Je sterk houden. Je voelt je schuldig als je klaagt, weent, …
Maar emoties mogen niet vastgehouden worden. Huil, zeur, klaagt …. maar verliest je er niet in.
Uit je emotie en zoek dan de sterkte hoe je verder kan gaan. Het is normaal om te huilen bij pijn, het is normaal om te klagen wanneer het niet goed gaat. Doen. Maar zoek manieren om de pijn te verlichten, om het probleem op te lossen en doe dat niet alleen. Vraagt hulp op welke manier dan ook.

Heb je vragen of wil je even vertellen hoe je je voelt of wil je wat steun dan  is er een fijne Facebookgroep “Trombose en wat nu?” Even lid worden en je komt terecht bij fijne lotgenoten.