Discriminatie

Of je in Nederland of België woont maakt wel degelijk verschil uit wat betreft de behandeling en opvolging van Trombose.

Wij als Belgen kunnen natuurlijk stik jaloers zijn op de Nederlanders voor hun trombosediensten, centra.
Je moet zelf je huis niet uit, want zelf online kan je zelf een “prikcursus” volgen. Het is echt een voorbeeld hoe het zou moeten gaan. We leven toch in een digitaal tijdperk.
Zucht, niet voor de Belgen. Wat de opvolging betreft – en vooral het zelftesten met een INR-meettoestel zijn we nog … nergens. Soms voel ik me net Fred Flinstone.

Dit terwijl hart-en vaatziektes de doodsoorzaak nummer 1 zijn. Een eerste plaats waar geen applaus voor nodig is.

Maar wat me stoort is dat er ziektes zijn die echt veel aandacht krijgen in vergelijking met trombose. Voor we met modder beginnen te gooien wil ik toch wel even zeggen dat ELKE ziekte de nodige aandacht verdiend, de beste behandeling en de beste opvolging.
Maar in vergelijking met diabetes kunnen wij niet zelf prikken, maar moeten wij braafjes een afspraak maken bij de dokter en gezellig zijn wachtkamerdecoratie inspecteren en als kers op de taart een bloedafname. Zonde (letterlijk en figuurlijk) van de tijd. Waarom zouden wij (Belgen) dit niet kunnen en Nederlanders wel. Er zijn toch ook intelligente Belgen (een grapje moet kunnen)

De INR meter als we die al zelf kunnen aanschaffen kost ons dit bijna een maandloon en dan hebben we nog niet de prikpen en de teststrookjes. Terwijl in Nederland keuze is in verschillende modellen en voor heel wat minder geld. En je moet ook een dokter vinden die bereid is om je zelf te laten prikken.

Terwijl ze in Nederland hun INR meter gewoon in hun bagage kunnen meenemen om te testen zijn wij verplicht om zeker een reisverzekering af te sluiten en niet te ver te gaan – je weet maar nooit. Maar ja, de Belgische kust blijft mooi natuurlijk.
Mogen wij doorheen onze pijnen, aanpassingen aan het dagelijks leven ook wat levenskwaliteit hebben? Even niet moeilijk doen a.u.b.
Bovendien (en dit is bewezen) is het zelftesten goedkoper voor iedereen – jawel – ook voor de overheid. Iedereen blij toch?

Moet dat nu zo? Kunnen we niet gewoon leren van onze buren. Ik stel voor dat we eens een handelsmissie naar Nederland gaan doen en even binnenwippen bij de Nationale Trombosedienst.
En als we daarna ons zelf mogen testen, trakteer ik jullie op een Brusselse wafel. Met slagroom!